نهال صنوبر ایرانی

در ایران از دیرباز تاکنون کاشت درختان بدون میوه و غیر مثمر برای حصار کشی و نوعی دیوار کشی دور باغات مرسوم بوده است و کشاورزان برای ایجاد باغات بسیار عالی و دارای حصار و نوعی دیوار از صنوبر استفاده میکردند صنوبر میتواند در عرض 25 سال 3 تن وزن گیری داشته باشد که این موضوع برای کشاورزان و باغداران بسیار مهم میباشد درختان صنوبر ایرانی در این ضمینه بهترین هستند و قابلیت کاشت در تمامی مناطق کشور را دارا هستند نهال صنوبر ایرانی به صورت گلدانی و ریشه باز امکان کاشت درتمامی خاک ها را دارا هست و میتواند تا 15 روز بدون آب نیز رشد کند و از املاح خاک موجود در زمین استفاده نماید. درخت صنوبر ایرانی در ابعاد مختلفی در بازار فروش موجود میباشد این نهال ها در اندازه های 1 متری و 2 متری و 3 متری و 4 متری و 5 متری و حتی 6 متری با دسته های در عرض 4 سانتی متر به فروش میرسند اما بهترین درخت صنوبر برای کاشت بایستی ابعاد کوچکتری داشته باشد تا گیرایی و رشد و چفت شدن خوبی با زمین و خاک محل کاشت داشته باشد.

درخت صنوبر

درخت صنوبر یکی از پرکاربردترین درختان در صنعت چوب می باشد که در اکثر نقاط کشور قادر به کاشت می باشد در ایران عزیزمان نیز ارقام مختلفی از درخت صنوبر کاشت میشود که از سوددهی بالایی برخوردار می باشد . 
نهال صنوبر یشیل نهال پایه رویشی و اصلاح نژاد شده می باشند که دارای شناسنامه و گواهی بهداشتی_پزشکی می باشند که تحت نظر مهندسین جهاد کشاورزی و کلینیک گیاه پزشکی صورت پذیرفته می باشند. 
نهالستان یشیل نهال اعلام میکند آمادگی کامل جهت همکاری،سرمایه گذاری و خدمات مشاوره رایگان به باغداران محترم می باشد و به منظور خرید بهترین و با کیفیت ترین انواع نهال با ضمانت برگشت کالا می باشد . 
شما عزیزان میتوانید جهت خرید و مشاوره رایگان وکسب اطلاعات بیشتر راجب خرید و نوع کاشت نهال ها میتوانید با ما تماس حاصل بفرمایید.

آشنایی با درخت صنوبر قبل از خرید 

درخت و نهال صنوبر یکی از پربازده ترین درختان بی دردسر می باشد که جزو درختان تبار بید می باشد که اشکال درخت و درختچه رشد میکنند.
درخت صنوبر دارای برگ های عریضی می باشد که از لحاظ طول عرضی یکسان میتوان شمرد . 

گونه های مختلف درخت صنوبر 

صنوبر دارای گونه های بیش از ۸۰ نوع با ویژگی های مختلف می باشد که از جمله گونه های کبوده ( سپیدار) ، تبریزی(شالک)،تیره بومی (چون پده،سفید پلت) مهم ترین و پررونق ترین آنها در کشور عزیزمان می باشد . 

آشنایی با ویژگی های گونه های مهم درخت صنوبر

گونه صنوبر تبریزی:

این گونه از درختان دارای تنه صاف و قد کشیده می باشد که تاج دوکی شکل و باریکی دارد پوست این درخت خاکستری میباشد که با گذر زمان و کهولت سن در پیری به خاکستری تیره تغییر رنگ میدهد . 
نام های دیگری برای این درخت پرکاربرد مانند راجی و آق قواخ استفاده میشود . 

گونه صنوبر شالک:

این گونه دارای تاج کاملا باز می باشد که شاخه های باز و جدا از هم دارد ،تنه این گونه صنوبر ناصافی خاصی دارد و تیره تر از صنوبر تبریزی می باشد ولی به تفاوت صنوبر تبریزی تنه قطور تری را دارد. 
صنوبر شالک نیز با نام های دیگری از جمله اشنک ، دله راجی ، ایری قلمه شناخته میشود. 

گونه صنوبر سپیدار

یکی از بهترین رقم هایی که میشود در مناطق خشک و نیمه خشک و یا در کنار رودخانه ها وکانال های آبیاری کاشت صنوبر سپیدار می باشد که میتوان مرغوب ترین رقم کاشتی در مناطق سردسیری و معتدل هم اورا معرفی کرد ،به عبارتی دیگر سپیدار بهترین رقم در نوع خود میباشدکه میتوان زراعت کرد . 
کبوده یا همان سپیدار با نیز نام های دیگری مثل شال ،آلاچنار و کلمبور نیز شناخته میشود.

گونه صنوبر سپید پلت

جنگل های شمال کشور بهترین نمونه برای این گونه میباشد که ویژگی های خوبی برای کاشته شدن در جنگل های جلگه ای نیز دارد .تنه و برگ این گنه خاص به شکل خاصی به صنوبر کبوده شبیه می باشد ولی با این تفاوت که حالتی سخت تر دارد و شکاف های بیشتر و عمیق تری را دارد . 

گونه صنوبر پده

در حاشیه ی رود های دز و کارون و کرخه به شکل بیشه های گسترش یافته قابل رویت می باشد ،به عبارتی در کار رودهای گرمسیری کاشت بیشتری داشته اند . 
اگر در منطقه ای هستید که خاک شوری و خشکی دارد بهترین گزینه برای کاشتی خوب صنوبر پده می باشد که به نسبت دیگر صنوبر ها دارای ثبات بیشتری میباشد.
این درخت نیز نام های دیگری از جمله گردبید،بید سمرقندی ،پلک و پی چوب را دارد.

گونه صنوبر کبوده شیرازی

این گونه دارای تاجی باز و گسترده میباشد که شاخه هایی پر و متعدد را دارد . این صنوبر نیز به لحاظ صرفه اقتصادی دارای مزیت های زیادی می باشد ،به راحتی میتوان گف بی دغدغه ترین درخت کاشتی میتواند باشد. 

گونه صنوبر کبوده بومی 

به تفاوت از دیگر خرید نهال صنوبر ها این صنوبر دارای تاجی بسته و متراکم می باشد که رنگ تنه ای مایل به سبز زیتونی اما سفید است ،این گونه به دلیل زیبایی ظاهری بسیار معروف می باشد. 

روش کاشت درخت صنوبر

این درخت را میتوان به روش هایی مثل قلمه زنی، کاشت بذر،پاجوش کردن و جستن زراعت کرد و از طریق دورگ گیری تلفیقشان کرد .

                                                                                                         در رابطه با نهال صنوبر بیشتر بخوانید : آفات و بیماری های درختان صنوبر

شرایط لازم برای رشد و نمو درخت صنوبر 

این درخت به دلیل اینکه شرایط خاصی برای رشد و پرورش ندارد معروف است و با ۹۵٪آب و هواها و بوم بر ها سازگاری دارد که البته اگر شرایط رشدی خوبی حاکم باشد به وضوح رشد بیشتر آن را شاهد خواهید بود.

آب و هواهای لازم برای رشد صنوبر چگونه است؟

یکی از درختان پرسازگاری که در نواحی آب و هوایی گرمسیری،حوزه های سردسیری معتدل، مرطوب و کنار دریاو منطقه های جلگه ای کوه پایه ای همچون کوه های هیمالیا میتوان کاشت ارقام مختلف آن را با چشم مشاهده کرد . 
البته صنوبر برای تکامل رشدی هر چه بهتر خود نیازمند آبیاری مداوم و اصولی میباشد که در شرایط بی آبی مطلق این درخت نیز مانند میلیون ها موجود زنده خشک و از بین میرود . 
در حالت کلی این درختان عاشق رطوبت میباشند و در مناطق آبرفتی و کنار کانال های آبی سرد و خنک با کمترین رسیدگی بهترین بازدهی را از خود به نمایش میگذارند . البته خاک و آب قیمت نهال صنوبر نباید ph پایینی داشده باشد و اسیدیته داشته باشد ،میتوان گف در خاک های شور رشد پایینی را دارند . حالت قلیایی و حتی رو به بازی phخاک منطقه ی امن رشد این درخت به حساب می آید.

کدام خاک و زمین مناسب کاشد صنوبر است

خاکی که حدود ۲۰ تا۳۰ درصد آن از رس تشکیل شده باشد بهترین شرایط برای ربشه زایی و رشد ارقام صنوبر می باشد .وجود سنگلاخی برای رشد درخت صنوبر مضر می باشد ، وجود شیب باتلاقی و ماندابی ،جو بادی گرم و سرد نیز از عوامل کاهنده رشدی این درخت است . 
خاک های فشرده، فرج درشت و خلل از جمله خاک هایی است که درخت صنوبر در آن رشد بسیار کمی دارد . 

مواد غذایی مورد نیاز برای رشد درخت صنوبر 

استفاده از کوهای ازت، فسفر و پتاس درکمترین فرصت رشدی چشمگیری به درخت شما خواهد داد . 
 

توضیحات بیشتر در مورد درخت صنوبر

نیاز به چوب و فرآورده های مختلف آن در تمام کشور های دنیا از جمله ایران ب دلیل افزایش جمعیت و ارتقا سطح زندگی روز به روز افزون تر گشته و جنگل ها به عنوان منبع تامین چوب نه تنها تکاپوی نیاز را می‌نمایند بلکه به علت عدم بهره برداری اصولی روز به روز محدودتر نیز میگردد. امروزه همزمان با پیشرفت علم و تکنولوژی، انسان ها به این فکر افتاده اند که  اگر این روند ادامه یابد نه‌ تنها در کوتاه مدت جنگل ها از بین خواهند رفت بلکه حیات جوامع بشری بطور جدی در معرض تهدید قرار خواهند گرفت. کشت درختان صنوبر برای تولید و تامین نیاز های محلی یا عرضه برای فروش در ایران قدمتی هم پای تمدن کهن این سرزمین دارد، به طوری که از دیرباز عمدتا درختانی از ارقام مختلف بید و صنوبر در کنار زمین های کشاورزی، دو سوی جوی ها و مسیر های آبیاری، اطراف نهرها و رودخانه ها کاشته شده و پس از رسیدن به ابعاد مورد نظر قطع و به مصرف می‌رسیدند. صنوبر ها با توجه به ویژگی ها منحصر به فردی همچون سرعت رشد قابل ملاحضه، توانایی سازگاری با شرایط مختلف ( تنوع گونه ای) توان استقرار در اراضی کم بازده و حفاظت از حاشیه رودها به هنگام سیل، قابلیت کشت در سطوح کوچک و بزرگ، به صورت ردیفی، تک درخت و توده ای، امکان کاشت توام با محصولات زراعی ( آگروفرستری)، سهولت تکثیر با قلمه و توانایی جست دهی و کاربرد گسترده در طیف وسیعی از صنایع کوچک و بزرگ و دوره های کوتاه مدت بهره برداری، از مهم ترین گونه ها برای تولید چوب بوده است. این درخت اغلب در خاک های سبک کاشته میشود و در یک سال اول رشد ِن به ۵ متر می‌رسد. زمانی که درختان صنوبر به رشد استاندارد میرسند میتوان آن ها در صنایع چوب، کاغذ سازی و... استفاده کرد. صنوبر با نام علمی populus از خانواده بیدیان salicaceae، درختان صنوبر اغلب دارای برگ پهن با طول و عرض تقریبا مساوی هستند. همگی دمبرگ دارند و دمبرگ دراز و اکثرا دوپهلو است و صفحه ی پهنک به صفحه ی دمبرگ ها عمود است. شکل برگ ها از مثلثی، لوزی و بیضی تا گرد و پنجه ای است و لبه ی آن ها ساده، دندانه دار، ارّه ای و مواج یا لبدار است. برگ ها در درختان این جنس به صورت چند شکلی وجود دارد و نه تنها در پایه های مختلف شکل و اندازه برگ فرق می‌کند بلکه حتی روی یک پایه اندازه و شکل برگ ها متفاوت است و نسبت به محل قرارگیری برگ روی ساقه چند شکلی شدیدی دیده میشود. رنگ برگ ها در گونه ها متفاوت است و روی یگ درخت در دوره های مختلف سال نیز رنگ برگ ها فرق می‌کند. برگ صنوبر دارای گلبرگ های زیادی است و محل کنده شدن آن ها گاهی بیش از یک سال مشخص است. برگ مهم ترین عامل تشخیص گونه ها، واریته ها و کلن ها است. برگ ها از نظر شکل، زمان ظاهر شدن و زرد شدن در کلن ها تفاوت هایی نشان می‌دهند. به طور کلی صنوبر ها هم ریشه جوش و هم ساقه جوش دارند. ریشه جوش ها مرگ زودرس دارند و زود تر از ساقه جوش ها از بین می‌روند. جست های ساقه جوش از جوانه های اتفاقی که روی کنده خفته اند پس از قطع درخت حاصل می‌شوند و بدین ترتیب می‌توان از صنوبرها جنگل شاخه زاد تهیه کرد. چوبی که از چنین جنگل هایی به دست می آید سبک تر و با بافت چوبی ناقص تر و مغز بزرگ تر از صنوبر های معمولی است که به وسیله قلمه تکثیر شده اند. قدرت جست دادن صنوبرها از جوانی آغاز میشود و در پیری از بین میرود. پوست به رنگ های مختلف سبز، زرد مایل به سفید خاکستری تا مایل به سیاه است که غالبا ابتدا صاف و بعد به تدریج در بعضی گونه ها با زیاد شدن سن درخت به صورت شیار شکاف خورده ای در می آید و در بعضی دیگر به صورت صفحات پهنی ظاهر میشود. شکل درخت و پوست آن از عوامل تشخیص گونه هاست. شاخه های صنوبر بسیار نرم است و در بیشتر مواقع در باد های شدید می‌شکند. این درختان معمولا حدود ۷۰ تا ۱۰۰ سال عمرمیکنند و در برخی مواقع در صورت وجود شرایط مناسب میتوان طول عمری ۲۰۰ تا ۴۰۰ ساله برای آن ها در نظر گرفت. دقت کنید که این درختان دارای بیشترین مقاومت در برابر آتش سوزی هستند، این مسئله به علت تنه ی بسیار ضخیم آن هاست. از ویژگی های چوبی آن، این است که چوب بسیار نرمی و رنگ روشنی دارد. چوب صنوبر به راحتی خم‌ نمی‌شود و از قابلیت نجاری بسیار بالایی برخوردار است. چوب این درخت در برابر آفات و بیماری ها بسیار حساس است. به‌همین جهت چوب درخت صنوبر را قبل از استفاده خشک میکنند. برای برداشت چوب این درخت حداقل ۵ تا ۸ سال زمان نیاز است. از مهم ترین دلایل کاشت این درخت برای بسیاری از افراد استفاده از چوبشان است. چوب این درخت در صنایع مختلفی مورد استفاده قرار میگیرد و محبوبیت بالایی دارد. به دلیل مقاومت آن ها در برابر خم شدن اغلب برای،ساخت تیر های ساختمانی، ستون و خرپای زیر شیروانی مورد استفاده قرار می‌گیرند. به دلیل سازگاری اش با شرایط اقلیمی گوناگون  درختی با سوددهی بالا محسوب می‌شود. از چوب این درختان برای ساخت فیبر، نئوپان، MDF و... استفاده می‌شود. بسیاری از افراد به علت قیمت کم چوب این درخت در صنایع و کارخانه‌های خود استفاده میکنند.

تکثیر درختان صنوبر

برای تکثیر صنوبر، قلمه های ساقه را در اواخر تابستان یا اوایل پاییز بگیرید. گلدان ها را با قسمتی از ذغال سنگ نارس یا گشنیز و قسمتی از مخلوط ماسه پر کنید. محیط را کاملا مرطوب کنید. شاخه های ۴ تا ۵ اینچی را با زاویه از ساقه های سالم ببرید. سوزن ها را از دو سوم پایین هر قلمه بردارید. انتهای بریده شده را به هورمون ریشه زایی آغشته کرده و قلمه را در محیط کاشت قرار دهید. مخلوط را در اطراف ساقه سفت کنید و در یک مکان داخلی خنک و مرطوب با نور غیر مستقیم قرار دهید. محیط گلدان را مرطوب نگه دارید و مرتبا روی قلمه را غبار آلود کنید. ممکن است دو تا چهار ماه طول بکشد تا قلمه ریشه دار شود. وقتی گلدان گرم شد ( و هوا در بهار گرم شد)، گلدان را به خارج از منزل منتقل کنید تا قبل از کاشت در چشم انداز به تدریج سفت شود.

کاشت درخت صنوبر

صنوبر هم برازنده و هم به طرز جسورانه ای راست، اشکال مختلفی در منظره به خود میگیرد. یک روم عمودی از این درخت، مانند صنوبر نروژی را انتخاب کنید و به عنوان یک صفحه ی زنده در نزدیکی خط ملک بکارید. با یک رقم با شاخه های منحنی مانند صنوبر wells weeper به به عنوان گیاهی در یک منظره استفاده کنید. خصلت همیشه سبز این درختان کوچک تا بزرگ باعث می‌شود که در تمام طول سال به چشم انداز کمک کنند. باغ در یک فضای کوچک؟ یک رقم کوتوله یا یک رقم بوته ای انتخاب کنید. کلید موفقیت هنگام کاشت درخت صنوبر، انتخاب محل رشد مناسب است. صنوبر بومی آب و هوای خنک و هوای خشک است، اغلب در هوای گرم و مرطوب از بین میرود. محل کاشت را انتخاب کنید که که معرض آفتاب کامل و خاک غنی، مرطوب و با زهکشی مناسب باشد. صنوبر پس از استقرار دوره های کوتاهی از ۸شکی را تحمل می‌کند. به دنبال محل کاشت باشید که گردش خوای خوبی داشته باشد. هر جایی که حرکت هوا محدود باشد، پتانسیل ایجاد یک محیط مرطوب را دارد که راه را برای بیماری هموار می‌کند. صنوبر را در بهار یا اوایل تابستان بکارید. از کاشت در گرمای تابستان خودداری کنید، زیرا می‌تواند به صنوبر تازه کاشته شده استرس وارد کند و سپس درخت سیستم ریشه خوبی ایجاد نمی‌کند، یا بدتر از آن، ممکن است در برابر خشکسالی و تنش گرمایی تسلیم شود. همچنین از کاشت صنوبر در فصل پاییز و آب و هوای سرد نیز خودداری کنید. صنوبر ها قبل از شروع زمستان سرد و خشک به چندین ماه نیاز دارند تا سیستم ریشه ای قوی داشته باشند. درختانی که در پاییز کاشته میشوند بیشتر مستعد خشک شدن باد های زمستانی هستند. برای کاشت صنوبر در ظرف، سوراخی دو برابر عرض و یگ و نیم برابر عمق ظرف حفر کنید. مقداری کمپوست را در خاک اصلی مخلوط کنید. درخت را از ظرف خارج کرده و در سوراخ قرار دهید و قسمت بالای ریشه را در سطح خاک نگه دارید. با خاک پر کنید و برای جدا کردن حفره‌های هوا، آن را بکوبید. به خوبی آبیاری کنید و در فصل اول پس از کاشت به طور منظم به آبیاری ادامه دهید. در صورت لزوم در دوره های خشک طولانی مدت آبیاری کنید. زمین اطراف گیاهان را با یک لایه مالچ به ضخامت ۲ اینچ بپوشانید تا به حفظ رطوبت خاک کمک کنید. اصلاح شده با مواد آلی بهتر رشد میکند، اما با خاک های شنی یا رسی نیز سازگاری دارد. در مورد ph مشکلی ندارد و می‌تواند خاک های اسیدی، خنثی یا قلیایی را تحمل کند. صنوبر را به طور منظم و عمیق به خصوص در سال اول پس از کاشت آبیاری کنید. درختان صنوبر در مناطق خنک بهترین رشد را دارند، آن ها نمی‌توانند آب و هوای گرم و مرطوب را تحمل کنند. در هوای سرد با دادن آب فراوان به صنوبر خود در پاییز ( مخصوصا اگر باران زیادی نبارید) از سوختگی زمستانی جلوگیری کنید تا ریشه ها قبل از یخ زدن زمین در رطوبت خیس شوند. همچنین دور تا دور آن را دو تا چهار سانت مالچ پهن کنید و به اندازه سه سانت از تنه شروع کنید و تا انتهای شاخه ها بیرون بروید. مالچ به نگه داشتن آب در زمین برای مدت طولانی تری کمک می‌کند و دمای سرد خاک را یکنواخت می‌کند. درختان صنوبر به هرس نیاز ندارند مگر اینکه شاخه های مرده یا آسیب دیده را بچینند. اگر می‌خواهید تراکم شاخه و برگ را افزایش دهید، نیمی از نوک رشد را در بهار هرس کنید. فاصله ی استاندار برای کاشت درختان صنوبر ۱×۱ متر است یعنی در یک هکتار زمین ۱۰ هزار اصله درخت نهال صنوبر قابل کاشت است. فاصله ی بهینه برای کاشت نهال صنوبر به عوامل مختلفی بستگی دارد و کشاورز باید کل محیط را در نظر بگیرد. فاصله ی بین نهال ها مستقیما به رشد و نمو آن ها تاثیر می‌گذارد. اگر نهال ها در فاصله ی کم تر از یک متر بکارید، بیمار میشوند و سریع رشد نمیکنند. از طرفی فاصله ی زیاد همیشه باعث اتلاف وقت بین گیاهان میشود. فاصله ی استاندارد را براساس اندازه نهال و نیاز های رشد آن انتخاب کنید. خاک و شرایط آب و هوایی نیز نقش مهمی در تعیین فاصله گیاهان دارد. مثلا در مناطق بالا لا درجه حرارت بالا فاصله ی نهال ها از هم باید بیشتر باشد تا بتوانند به طور کامل از منبع آب استفاده کنند. در مناطق حاصلخیزی و مرطوب مانند شمال ایران، باید نهال ها را نزدیک به هم کاشت تا بت آنند از منبع غذایی بیشتر استفاده کنند. اگر هدفتان از کاشت نهال صنوبر مصارف زینتی است، فضای بیشتری بین آن ها اضافه کنید. اما در کاشت نهال برای بهره برداری اقتصادی مانند تولید چوب، فواصل اغلب کم تر است تا محصول بیشتری حاصل شود، بنابراین فراموش نکنید که تعداد درخت صنوبر در هکتار به شرایط محیطی و روش ها تکثیر بستگی دارد. نهال بر پایه ی قلمه به فاصله ی یک متر کاشته میشود. اگر می‌خواهید صنوبر را در ظرفی بکارید، گونه ی کوتوله ای را با سرعت رشد آهسته انتخاب کنید. یک ظرف بزرگ انتخاب کنید زیرا این درختان از پیوند بدشان می آید. از مخلوط گلدان همه منظوره استفاده کنید و گلدانی با زهکشی خوب انتخاب کنید. یک ماده سنگین مانند سفالی به جلوگیری از سقوط کمک می‌کند، اما در هر صورت، برای جلوگیری از خشک شدن، گیاه گلدان خود را دور از بادهای شدید قرار دهید. به خاطر داشته باشید که گیاهان گلدانی، بر خلاف گیاهان موجود در منظره، نیاز به آبیاری و کوددهی مکرر دارند. درختان صنوبر با وجود سرسختی که در مناطقی با زمستان های سرد دارند، وقتی در گلدان رشد میکنند، در معرض سرما قرار می‌گیرند. به عنوان یک اقدام حفاظتی، گلدان ها را با فرو بردن ظرف در زمین زمستانی کنید یا ظرف را در گلدان دوم و بزرگ تر قرار دهید تا یک سیلو کاشت ایجاد کنید که ریشه ها را از سرما عایق می‌کند. همچنین می‌توانید گیاهان گلدانی را برای زمستان با سوله یا گاراژ گرم نشده منتقل کنید، اما فراموش نکنید که به طور دوره ای آن را آبیاری کنید.
جهت کسب اطلاعات بیشتر در مورد انواع نهال گیلاس و انواع نهال گلابی با کارشناسان نهالستان معتبر یشیل در ارتباط باشید.